Manhattan dankt z'n naam aan z'n eerste bewoners...
de Manhattan-indianen.
Een vreedzame stam, die leefde van jagen en vissen.
Elk jaar in juli, als de hitte op het eiland ondraaglijk werd...
zonden ze hun vrouwen en kinderen naar de koelere hooglanden.
Of naar de kust, als ze dat konden betalen.
De mannen bleven natuurlijk achter om hun werk te doen:
vallen zetten, vissen en jagen.
Maar ons verhaal heeft niets te maken met indianen.
Het speelt vijfhonderd jaar later.
We wilden maar zeggen dat er al die tijd niets veranderd is.
De mannen sturen hun gezin nog steeds op vakantie...
terwijl zij in de zwoele stad vallen zetten, vissen en jagen.
We zien nu een doorsnee man wiens gezin op vakantie gaat.
Dit zijn Mr. Richard Sherman, z'n vrouw Helen en z'n zoon Ricky.
Ricky, wat doe je daar ?
Ik heb een interstellaire spion aan gort geschoten.
Hou op en zet dat ding af. Je gaat naar Maine, niet naar mars.
Waarom gaat papa niet mee ? - Die moet geld verdienen in de stad.
Geen zorgen, ik red me best. - Maar hoe krijg ik dan m'n zakgeld ?
Dat stuur ik wel op. - Goed eten en niet roken, hé schat ?
En je hebt beloofd niet te drinken. Ik bel je vanavond om tien uur.
Laat me je een zoen geven.
Zet dat ding af. - Hij sluit m'n zuurstof af.
Kom, we missen de trein nog.
Helen, Ricky. Jullie zijn de peddel vergeten.
Uw kaartje. - M'n zoon is z'n peddel vergeten.
Sorry, alleen toegang voor personen met kaartjes.
O nee, ik niet.
En ik ga ook niet roken.
Vreselijk toch ? De trein is nog niet eens weg.
Ik moet terug naar kantoor. God, wat is het heet.
Nog een paar feitjes over Mr. Sherman.
Hij werkt voor een uitgever, Brady & Co.
Ze geven van die pockets uit die je bij de drogist kunt kopen.
De oude Mr. Brady is de baas, maar alles draait om Mr. Sherman.
Hij houdt de zaak bij elkaar.
Als goedkope pocket kan je alles verkopen, zelfs de oude klassiekers.
Als je de titel maar wat opleukt en er een mooie omslag omheen doet.
Het is een kwestie van fantasie, en die heeft Mr. Sherman volop.
Bedankt, Miss Morris.
O nee, ik niet. Ik niet.
En ik ga ook niet roken.
Sommige mannen denken dat ze 's zomers hun handen vrij hebben.
Zoals Charlie Lederer. Die liet zich al na twee dagen tatoeëren.
Een draak op z'n borst en een vlinder op elke schouder.
Maar ik niet. Ik werk en werk.
Ik werk tot zes uur, ga eten in het café...
Nee, niet daar. Niet drinken, zei Dr. Summers toch.
Ik ga naar dat vegetarische restaurant op 3rd Avenue.
Ik wil biologisch eten.
Ons lijf is een precisie-instrument. Dat loopt niet op martini en goulash.
Zeker met dit warme weer.
Mag ik de rekening ?
U had de sojaburger met sojafrietjes...
sojasorbet en pepermuntthee. - En een cocktail vooraf.
O ja, het bloemkoolsap met ijs.
Gefeliciteerd. Uw hele maaltijd was maar 260 calorieën.
Daar ben ik zeker trots op. - Dat is dan 1, 27 dollar.
Laat maar zitten. - Fooien zijn hier niet toegestaan.
Maar het kan wel in de pot voor ons nudistenkamp.
Het is een eervol doel. We moeten de boodschap verspreiden:
Onze verstikte lijven moeten weer vrij kunnen ademen.
Zonder kleren zouden er geen ziekte en oorlog zijn.
Kunt u zich twee legers voorstellen zonder uniform, helemaal naakt ?
Je ziet geen onderscheid meer, we zijn allemaal broeders.
Een momentje.
U vergeet uw peddel.
Dit huis bevalt me wel.
Waarom wil Helen toch verhuizen naar een flat als een gevangenis ?
Dit is veel mooier. Onze etage, die van de Kaufmans boven ons...
en dan die twee jongens bovenin. Binnenhuisarchitecten, of zoiets.
Het is lekker rustig, als iedereen weg is.
Geen kinderfilms...
geen kooklucht en geen 'Hoe was het op kantoor ?'
Nou, ik heb Brady doodgeschoten, Miss Morris heftig genomen...
en 300.000 exemplaren van Litte Women in de hens gestoken.
Hoe zou het zijn op kantoor ? God, wat een rust.
Gebruik de opener, Richard.
Bevat koolzuurhoudend water, citroen- zuur, kunstmatige smaakstoffen...
plantaardige kleurstoffen en conserveermiddel.
Kan de dokter uitleggen waarom dit beter is dan whisky met citroenschil ?
Dat zou ik wel eens willen weten.
Helen belt om tien uur.
Dan moet ik maar wat lezen.
Ik heb het manuscript van Dr. Brubaker mee en...
Waar is hij ? Waar is die andere ?
Hij ligt hier ergens op de loer.
Waar is die andere rolschaats van Captain Video ?
Wie is daar nou ?
Wat is er ?
Ik was de sleutel vergeten, dus bel ik even bij jou aan.
Stom van me. - Dat geeft helemaal niks.
Graag gedaan. Kan ik nog iets doen ?
kan je nog een keer drukken ? Op de knop, de ventilator zit vast.
Woon je hier ? - In de flat van de Kaufmans.
Ze zitten van de zomer in Europa. - Het is een heel leuk gebouw.
Geen honden, geen kinderen.
Alleen twee binnenhuisarchitecten, en jij en ik natuurlijk.
Gaat het ? - Ja hoor, prima.
Tot kijk dan maar.
Misschien had ik haar even binnen moeten vragen. Gewoon, als buurman.
We zijn hier tenslotte een grote familie.
Ik moet aan het werk met dat boek van Brubaker.
Ik spreek hem tenslotte morgen.
De mens en het onbewuste, van Dr. Ludwig Brubaker.
Wat een titel. Die moet zeker worden opgeleukt.
Tien uur. Helen belt pas om tien uur.
Hopelijk blijf ik hierbij tot tien uur wakker.
Drie: Onderdrukte driften bij de man van middelbare leeftijd.
Oorzaken en gevolgen.
Helen durft wel dat ze zo laat belt. Duidelijk een gebrek aan vertrouwen.
Ze denkt zeker dat ik meteen begin te roken en te drinken.
Of me laat tatoeëren. Die Charlie, met z'n groene draak...
Ze denkt zeker dat ik hier meisjes laat komen. Wat vreselijk.
In zeven jaar huwelijk heb ik nog nooit zoiets gedaan.
En niet omdat ik niet had gekund. Ik had er zat kunnen krijgen.
Zat.
Lach niet, Helen. Ik ben toevallig uiterst aantrekkelijk voor vrouwen.
Voor mij wel, maar ik ben aan je gewend.
Dit bespreek je niet graag met je vrouw...
maar vrouwen werpen zich al jaren aan m'n voeten.
Jawel, mooie vrouwen, volop. Hele massa's.
Noem er dan eens een. - Dat gaat niet zomaar.
Maar er zijn er zat geweest.
Je hebt erom gevraagd. Neem nou m'n secretaresse.
Voor jou is ze niet meer dan een soort dicteermachine.
Tien vingers om m'n brieven te tikken. Maar luister...
Hebt u dit getikt, Miss Morris ?
In de eerste alinea zitten al zes tikfouten. Wat hebt u toch ?
Nou, wat is er met u aan de hand ?
Dat zal ik u zeggen. Ik ben verliefd op u.
Al vanaf m'n eerste dag hier. Intens, krankzinnig, alles verterend.
Maar ik ben voor u niet meer dan een dicteermachine, tien vingers.
Kijk eens naar me, Mr. Sherman. Ik ben een vrouw. Hoort u dat ?
Van vlees en bloed, met gevoelens.
Ik ben verliefd op u en ik verlang naar u.
Bedankt, Miss Morris.
Weet je nog dat m'n hemd gescheurd was ? Nu weet je hoe dat kwam.
Dat is gebeurd bij de wasserette. Wat een fantasie heb jij.
Ik heb iets met vrouwen. Als ik binnenkom, voelen ze dat meteen.
Ik maak iets in ze los.
Ik heb iets dierlijks, heel buitengewoon.
Het enige buitengewone aan jou is je fantasie.
Weet je die zuster nog, toen met m'n blindedarmoperatie ?
Dat lieve, grijze oude dametje ? - Dat was de dagzuster.
Maar de nachtzuster heb je nooit gezien. Ene Miss Finch.
Arme Miss Finch. Ze heeft er lang tegen gestreden.
Maar toen, op een avond...
Miss Finch, vannacht niet opnieuw.
We hebben zo weinig tijd. Straks gaat de hechting eruit en ben ik je kwijt.
Alstublieft, er is nog zoiets als mores.
U bent gediplomeerd verpleegster. - Mores ?
Ooit had ik die, toen ik jong was.
Ik had idealen, en een diploma. En toen kwam jij op m'n pad.
U meet al vijf avonden m'n hartslag.
U hebt die eenvoudige gouden ring toch wel gezien ?
Ik ben al van streek van u sinds ze u de Oké in reden.
Ik begrijp het niet. U heeft iets dierlijks.
Miss Finch, ik heb banden.
Laten we vluchten in een gestolen ambulance.
U verdient dat uniform niet. U bent door en door verdorven.
Sla me tot je armen er pijn van doen.
Je weet dat ik alleen maar meer wil.
Ik moet maatregelen nemen om u tegen uzelf te beschermen.
Laat me los.
Ze was de mot die op het vuur afkwam.
Hopelijk heb ik haar vleugels niet te erg verschroeid.
Je leest te veel boeken en kijkt te veel films.
Neem nou Elaine, je beste vriendin en je bruidsmeisje.
Ik zal je vertellen wat er gebeurd is in Westport.
Jij speelde canasta, nietsvermoedend. Elaine en ik zouden gaan wandelen.
Maar we gingen zwemmen, in het maanlicht.
Wat heb je toch voor dierlijks ? Het laat me niet met rust.
Dat is al zo sinds ik je ken, en het zal altijd en eeuwig zo blijven.
Je moet ertegen vechten, Elaine. Ik behoor een ander toe, dat weet je.
Dit is onmogelijk. Je weet dat ik een toegewijde vrouw heb...
en een ruimtesoldaatje met vlashaar en sproeten.
Gezien de situatie vind ik het geen manier dat je me om tien uur belt.
Je kunt gerust zijn.
Onthoud dat ik, ondanks m'n enorme aantrekkingskracht...
ook een enorm sterke wil heb.
En een enorme fantasie.
Je droomt nu al op breedbeeld- formaat, met stereogeluid.
Aan het werk maar weer.
Hoofdstuk drie.
Onderdrukte driften bij de man van middelbare leeftijd.
Helen maakt zich zorgen, dat weet ik gewoon.
Mij maakt ze heus niks wijs. Waarom belt ze anders midden in de nacht ?
Ze denkt natuurlijk dat ze niet meer zo jong is, met haar 31 jaar.
Op een dag is ze haar jeugdige schoonheid kwijt, en wat dan ?
Geen wonder dat ze bezorgd is. Zeker omdat ik nog voor 28 kan doorgaan.
Kan ik het helpen ? Het is een biologisch gegeven.
Vrouwen worden sneller oud.
Ik heb zo'n gezicht dat er met 60 nog net zo jeugdig uitziet.
Dan denkt iedereen dat ze m'n moeder is.
Hallo, mam.
Helen, ik dacht dat je pas om tien uur zou bellen. Is alles goed ?
Hier is alles prima. Maar wel leeg, zo zonder jou.
Niks bijzonders. Ik zit op het terras.
Ik drink wat.
Ik zuip me lens aan de frambozenlimonade.
Gaat het goed met Ricky ? O ja ?
Dat zal wel van alle opwinding komen.
Wat leuk.
Wie heb je gezien in de trein ? Tom MacKenzie ?
Wat moet hij daar ?
Je moet hem mijden als de pest.
Nee, ik wil niet dat hij Ricky's kajak draagt.
Jij bent de enige die dat doet.
Is het weer lekker koel ?
Hier is het smoorheet. Net een oven.
Ik ben ook doodop.
Welterusten, schat.
Drie: Onderdrukte driften bij de man van middelbare leeftijd.
De oorzaken en gevolgen.
Misschien zou een schilletje schelen, of een scheut worcestershire.
Wat moet dat, daarboven ? Moet er iemand dood of zo ?
Wat is er ? - Wat denk je ?
Die gietijzeren pot van je helpt me bijna om zeep.
O, jij bent het. Wederom hallo.
O, de tomatenplant is omgevallen. - Zeg dat wel.
Het spijt me vreselijk. - Geeft niks, hoor.
Moet je die stoel zien. Ik hoop maar dat het geen uniek stuk antiek is.
Het is maar een Sears Roebuck. - Als ik iets voor je kan doen...
Wat dan ? Maak je maar geen zorgen, hoor.
Gelukkig ben je niet boos. Niet aankomen, hoor.
Ik laat de huismeester hem repareren, dan geef ik hem 50 cent.
Hé daar, wacht eens. Je kunt wel een ding doen.
Als je zin hebt en niks beters te doen hebt, tenminste.
Kom je hier beneden wat drinken ? - Heel graag.
Echt ? - Ja, leuk.
Ik trek even wat aan in de keuken. - In de keuken ?
Als het zo warm is, bewaar ik m'n ondergoed in de ijskast.
In de ijskast ? - Tot zo.
Ik heb het echt nodig, Dr. Murphy.
Ik neem er echt maar eentje.
Al die heerlijk schadelijke teren en harsen.
En een kleine vrijstelling van u, Dr. Summers ?
Wees redelijk, dokter. Op een vleugel kan je niet vliegen.
Oké, ik doe er wat water bij.
Kom je wat drinken ? - Heel graag.
Zomaar zo.
En ze is nog knap ook. Vast model of actrice of zo.
Sfeer. Ik moet wat sfeer creëren.
Tomatenplant.
Ventilator tussen de deur.
Waar ben ik mee bezig ? Dit is belachelijk.
De eerste avond dat Helen weg is, sleep ik een vrouw naar binnen.
Kalmte. Het kan totaal geen kwaad om je buren uit te nodigen.
Als ze er maar niets van denkt.
Als ze uitspattingen verwacht, zal ze nog verrast staan.
Een drankje, meer niet. Ik ben gelukkig getrouwd.
Wat zachte muziek, misschien. Ze tut zich vast helemaal op.
Ze draagt vast een ijskoude avondjurk.
Debussy, Ravel, Stravinsky...
Stravinski zou haar maar afschrikken.
Bingo, Rachmaninov. Slaat in als een bom.
Die goeie ouwe Rachmaninov. Tweede pianoconcert, altijd raak.
Je bent er. Wat fijn.
Rachmaninov. - Tweede pianoconcert.
Het is niet eerlijk. - Hoezo ?
Daar ben ik altijd weer kapot van.
Mag ik naast je komen zitten ?
Ga je gang.
Het haalt me helemaal overhoop. Ik krijg er kippenvel van.
Ik weet niet meer waar ik ben, wie ik ben of wat ik doe.
Niet ophouden. Nooit ophouden.
Waarom ben je opgehouden ? - Dat weet je best.
Daarom.
Omdat ik je nu in m'n armen neem en je ga zoenen, heel snel en hard.
Momentje, lieve.
Je bent er.
Ja, ik kom voor de kleedjes. - Wat voor kleedjes ? Wat wilt u ?
Ik zou de kleedjes komen halen. - Mr. Kruhulik...
Het is vanwege de motten. - Laat maar zitten.
Als ze straks vol gaten zitten, krijgt de huismeester de schuld.
Haal ze morgen maar op, als ik op kantoor ben.
Dat kan niet. Ik moet m'n gezin op de trein zetten voor de vakantie.
Kom dan morgenmiddag maar. - Nee, dat gaat ook niet.
Dan ga ik naar de kapper.
Ik laat me knippen en scheren, en misschien neem ik wel een masker.
Kom dan maar morgenavond, als het maar niet nu is.
Morgenavond ? Heb je de dienstmeid van Park Avenue 531 gezien ?
Je hebt haar vast wel gezien met haar dikke poedel.
Kom, we zijn toch allebei zomervrijgezellen. Niet zo naïef
Dikke poedel.
Arme kinderen. Wat hier 's zomers gebeurt, is een schande.
Het is al laat. Waar blijft ze ? Dit is belachelijk.
Wat doet ze nou ? Ze had alweer weg kunnen zijn.
IJs moeten we hebben.
Ik kom.
Ik ben het, weet je nog ? De tomaat van boven.
De tomaat, natuurlijk. Kom binnen.
Ik weet niet wat er was. Ik gaf de planten water voor de Kaufmans.
Maar ze hebben geen tuinslang, alleen een cocktailshaker.
Een kleine, zilveren. En toen ineens die enorme klap.
Je had wel dood kunnen zijn. Dat was vast dood door schuld of zo.
Je had me wel kunnen aanklagen.
Nee, jij was dood geweest. Maar je advocaten wel.
Zand erover. Ik leef nog, dus wat drink je ?
Maakt niet uit. Wat een leuke woning heb je.
Woon je hier alleen ? - Ja, helemaal alleen.
Dit is een rolschaats. Van mij. - Van jou ?
Ik ga vaak rolschaatsen in het park. Wat mag het wezen ?
Je drinkt toch wel ? - Absoluut. Als een vis.
Heb je gin ? - Natuurlijk.
Bedoel je puur ? - Doe maar met sodawater.
Zeker weten ? - Nee, het is whisky met sodawater.
Hoe hoort het dan ? - Met tonic, maar dat heb ik niet.
Of met vermout dat is een martini. - Doe daar maar een groot glas van.
Een groot glas martini.
Het is hier veel mooier dan boven. De Kaufmans hebben geen trap.
Waar komt hij uit ? - Nergens.
Nergens ? Een trap naar het niets. Wat elegant.
Dat zou ik niet zeggen. Het was vroeger een duplex.
De huisbaas heeft het plafond dichtgemaakt. Of de vloer, bij jou.
O ja, er zit zo'n vierkant stuk op de vloer.
M'n nagelriemschuiver is daar in een spleet gevallen.
Alsjeblieft, een grote martini.
Lekker. Misschien wat meer suiker. - Dat zou ik zeker niet doen.
Waarom niet ?
Neem dat maar van mij aan. Er hoort geen suiker in.
Thuis doen ze dat heel vaak. - Thuis ?
Waar dan ? - In Denver, Colorado.
Hé, je hebt airconditioning.
Hoe werkt hij ? Zet eens aan.
Ik heb airco in alle kamers. Hebben de Kaufmans geen airco ?
Nee, het is er vreselijk heet. Vandaar die ventilator.
Dit is lekker. Ik ben gewoon niet gemaakt voor de hitte.
Dit is m'n eerste zomer hier. Ik word er gek van.
Gisteren wilde ik in het bad slapen, tot m'n hals in het koude water.
Dat is een goed idee. - Maar de kraan bleef maar lekken.
Dat hield me wakker. Toen heb ik m'n grote teen in de kraan gestoken.
Dat is nou Amerikaanse knowhow. - Maar ik kreeg hem er niet meer uit.
O nee ?
Maar gelukkig kon ik van daaruit de loodgieter bellen.
De loodgieter ? - Hij was heel aardig.
Ik legde uit wat er was en hij is meteen gekomen.
Is alles er goed uit gekomen ? - Prima.
Maar het was wel gênant. - Dat wil ik geloven.
Ik ging bijna dood. Daar lag ik, met een volslagen onbekende...
met ongelakte teennagels.
Heb je een sigaret ? - Ja, hoor.
Komt er aan.
Alsjeblieft. - Ben je bang voor inbraak of zo ?
Ik probeer niet te roken. Als je ze niet ziet, denk je er niet aan.
En dan hoef je ze ook niet.
Het is maar een theorie, en het werkt niet altijd.
Het enige wat je doet, is constant met ladders rondzeulen.
Je kunt wel een been breken. Idioot, gewoon.
Bij de club rookte een meisje alleen sigaren, om ouder te lijken.
Wat voor club ? - Daar woonde ik voor ik hier kwam.
Vreselijk. Ze gingen om 1 uur dicht. Nu kan ik de hele nacht wegblijven.
Ik was blij dat ze me wegstuurden. - Waarom deden ze dat ?
Ik had geposeerd voor U.S. Camera. Daar konden ze niet tegen.
Wat was er dan mis mee ? - Het was zo'n... artistieke foto.
Het was op het strand, met drijfhout. Hij kreeg een eervolle vermelding.
Hij heette Structuren, want je zag drie structuren: zand, hout en mij.
Ik kreeg 25 dollar per uur, voor uren werk. Je zou hem moeten zien.
Interessant werk. - Ja, maar ik poseer niet meer.
Ik ben nu op tv in een programma over tandpasta.
Dus je bent actrice. - Zoiets. Ik doe de reclame.
Eerst doen ze grijze make-up op m'n tanden, als 'gewone tandpasta'.
Dan halen ze hem weg om te laten zien hoe Dazzledent werkt. Ik zit zo...
veertien seconden lang. En ik heb ook tekst.
Ik heb uien en knoflook gegeten, maar dat zal hij nooit weten.
Want ik blijf om te zoenen zo fris, met nieuwe Dazzledent.
Dat doe je heel mooi.
Elke keer als ik op tv kom, ben ik voor meer mensen te zien...
dan Sarah Bernhardt in haar hele carrière.
Dat is nogal wat. - Zeker.
Ik wou dat ik haar had kunnen zien. Was ze fantastisch ?
Ik zou het niet weten. Ik ben ook niet zo oud.
Ik ben 39. Ik word in augustus 39. Nu ben ik nog 38.
Ik ben eergisteren 22 geworden. Maar ik heb het tegen niemand gezegd.
Maar ik heb wel een fles champagne gekocht.
Om helemaal alleen op te drinken. - Dat klinkt ontzettend triest.
Het zou heel mooi geweest zijn, in het bad met champagne.
Maar ik kreeg de fles niet open. - Dat is een simpel trucje.
Denk je dat je hem open krijgt ? - Vast wel.
Ik haal hem uit de ijskast, bij de chips en m'n ondergoed.
Heb je champagneglazen ? Mooi. Dat wordt supergezellig.
Die man zei dat het hele goede was.
Zal ik de chips ook meenemen ? - Kom maar op.
Eervolle vermelding in U.S. Camera.
Nieuws, kinderen en dieren, het menselijk lichaam.
De champagneglazen.
Telefoon. Waar is de telefoon ?
Wie is daar ? Helen, wat een verrassing.
Wat gezellig. Hoe gaat het ?
Natuurlijk, met mij gaat het prima.
Hoezo klink ik gek ? Alles is prima in orde hier.
Wat is er dan ? Dat Ricky z'n peddel vergeten is ?
Ik heb overal rondgesjouwd met dat ding. Ja, doe ik.
Ik stuur hem morgen op.
Wie ?
Wie is er langsgekomen ? Tom MacKenzie. Hoe maakt hij het ?
Gedronken, ik ? Hoe kom je daar nou bij.
Ik zit een boek te lezen over drijfhout.
Dat gaan we misschien uitgeven. Sommige vormen zijn werkelijk...
Ik moet ophangen. Het bad loopt over.
Ik zat aan de telefoon. Een vriend van me, over een kajak...
Je moet geen champagne drinken in een broek. Maak je even vast ?
Chips en champagne. Krijg je hem echt open, denk je ?
Dat heb ik heus wel vaker gedaan.
Het is een kwestie van duwen en tegenhouden.
Daar gaat ie. - Wat een sterke duimen.
Ik heb veel gebadmintond. Pak de glazen eens.
Gauw, de glazen.
Hij zit vast, geloof ik. - Even flink trekken.
Dat is me nog nooit overkomen. Door de bellen ontstaat een vacuüm...
Misschien lukt het mij.
Ik draai hem om.
Je bent getrouwd. - Inderdaad.
Ik wist het wel. Je ziet er getrouwd uit.
M'n vrouw en ik zijn uit elkaar.
Ze is weg voor de zomer, bedoel ik.
Kinderen ? - Nee. Nou, eentje maar.
Die telt amper. M'n vinger wordt gevoelloos van de kou.
Ik bel de loodgieter. Die kan dat. - Hou hem er maar liever buiten.
Pak de piano beet.
Voorzichtig, m'n blindedarm is eruit.
Gaat het ? - Prima.
Wil je nog champagne drinken met een getrouwde man ?
Ik vind het juist heel leuk dat je getrouwd bent.
Echt ? - Natuurlijk.
Ik zou dit nooit allemaal doen als je niet getrouwd was.
Wat een interessante redenering. - Het is simpel met 'n getrouwde man.
Dan kan het nooit te drastisch worden.
Neem een chipje. - Hoe bedoel je, nooit te drastisch ?
Mensen worden smoorverliefd op me. - Dat geloof ik graag.
Dan krijgen ze zulke rare ideeën. - Dat geloof ik ook wel.
Ze vragen me steeds ten huwelijk. Daar snap ik niks van.
Misschien zijn ze nerveus. - Zou kunnen.
Maar ik wil niet trouwen. Nog niet, tenminste.
Dat is erger dan in de club wonen. Dan moet je weer om 1 uur thuis zijn.
Dat zit er ruim in. Af en toe wel, tenminste.
Dat is zo mooi aan 'n getrouwde man. Die kan je nooit ten huwelijk vragen.
Want hij is al getrouwd. Toch ?
Maak je om mij maar geen zorgen. Ik ben zo getrouwd als de pest.
Ik ben de meest getrouwde man die je kent.
En ik zal je nooit ten huwelijk vragen, wat er ook gebeurt.
Een muziekje ? - Prima.
Wat hebben we hier... Debussy, Ravel, Stravinsky.
Wat dacht je van Rachmaninov, tweede pianoconcert ?
Je lijkt me echt een Rachmaninov-type.
Echt waar ? Gek, ik weet helemaal niks van muziek.
Je hoeft er ook alleen maar naar te luisteren.
Dit is klassiek, hé ? Dat weet ik, want er wordt niet gezongen.
Stil.
Verzet je niet. Ontspan je. Laat maar helemaal los.
Zo ?
Laat het over je heen komen.
Ik ben helemaal gek van Eddie Fisher.
Mensen zijn hier vaak kapot van. - Meen je dat nou ?
Het haalt ze helemaal overhoop.
Ze krijgen er kippenvel van.
Heb je wel eens chips in champagne gedoopt ? Heel gek.
Gek, hé ?
Behoorlijk, ja.
Misschien was Rachmaninov toch niet zo'n goed idee.
Geeft niks, alles is Oké.
Een getrouwde man, airco, champagne en chips...
wat een fantastisch feestje.
Je hebt U.S. Camera.
Echt ? Kijk nou eens.
Ik heb U.S. Camera. - Die van mij zijn allemaal weg.
Alle mannen jatten ze mee. - Hoezo dat nou ?
Dat ben ik, op het strand.
M'n haar was toen wat langer, zie je wel ?
Dat had ik niet gezien.
Toen die foto werd gemaakt, liepen er vast wel mensen langs.
Voorbijgangers, zeg maar. Hoe hielden ze die op afstand ?
Het was 's ochtends vroeg. Iedereen sliep nog.
Behalve... Zie je die schaduw daar ? - Wat is dat, een meeuw ?
Een helikopter van de kustwacht die telkens overvloog.
Misschien wil je m'n handtekening voordat ik wegga ?
Maar je gaat toch nog niet weg ? Nog wat champagne ?
Even bijvullen.
O, sorry hoor.
Ik wil toch muziek. Speel je piano ? - Niet echt, nee.
Vroeger wel een beetje, als kind. - Speel dan eens wat.
Eens kijken of ik dit nog ken. Het is wel lastig.
Chopsticks, dat ken ik ook. Schuif op.
Rachmaninov zegt me niks, maar dit vind ik geweldig.
Echt ? - Reken maar.
Ik voel het kippenvel al.
Niet ophouden.
Waarom hou je nou op ? - Dat weet je best.
Daarom.
Omdat ik je nu in m'n armen neem en je ga zoenen, heel snel en hard.
Wacht even.
Wat is er gebeurd ? Ik ben het kwijt. - Geen idee. Dit is vreselijk.
Ik kan alleen maar zeggen dat het me vreselijk spijt.
Ik heb zoiets nog nooit meegemaakt. - Dit heb ik nou altijd.
Dit is onvergeeflijk. Ik ben alleen niet helemaal mezelf vanavond.
Dus misschien kan je maar beter weggaan.
Waarom ? Doe niet zo gek. - Ik wil het toch liever wel.
Neem je chips mee en ga weg.
Goed, als je dat echt wilt.
Ik vind je heel aardig.
Aardig ? Je bent knettergek.
Helen is pas een dag weg en je draait al door.
Roken, drinken, meiden versieren, Chopsticks spelen...
Je overleeft deze zomer niet als je zo doorgaat.
Kijk die bloeddoorlopen ogen, dat verwoeste, vileine gezicht.
Op een ochtend zie je jezelf als The Portrait of Dorian Gray.
Goeiemorgen, Mr. Sherman.
Is Mr. Brady er al ? - Ja, hij was vroeg.
Ik moet hem spreken. Leg je dit op m'n bureau ?
Zal ik koffie en een donut halen ? - Nee, dank u.
Misschien had u niet ontbeten. - Dat kan ik best zelf klaarmaken.
Ik heb toevallig een boterham en twee whisky sours op.
Mr. Brady. - Sherman, kom binnen.
Wat mag het zijn ?
Ik heb u in al die jaren nog nooit om een gunst gevraagd, maar nu wel.
Je hebt net opslag gehad. - Het gaat niet om geld.
Dit is veel belangrijker. Ik wil twee weken naar m'n vrouw en zoon.
Dat kan niet. We zijn bezig met onze lijst voor de herfst.
Ik ben gespannen en in de war, op het randje van een inzinking.
Als ik bij haar kon zijn...
Hoe lang ben je getrouwd ? - Zeven jaar.
Als je zo ver bent als ik, ben je blij om van ze af te zijn.
Ik heb ze gisteren naar Nantucket gestuurd...
en ik heb m'n bed nog niet gezien.
Ik heb gezopen, sigaren gerookt en poker gespeeld tot negen uur.
Ik ben direct hierheen gekomen.
Misschien ga ik tot september wel helemaal niet meer slapen.
Als ik alleen in New York blijf, haal ik september vast niet eens.
Je bent gewoon eenzaam. Maar daar weet ik wel wat op.
Als we samen gaan, hebben we misschien geluk.
En niet alleen met pokeren. We kunnen ons helemaal laten gaan.
Dat is aardig van u, maar daar voel ik niet zoveel voor.
Zoals je wilt. Maar ik weet nog iets voor de lijst van deze herfst.
Wat dacht je van 'n goedkope herdruk van The Portrait of Dorian Gray ?
Dorian Gray ? - Kijk wat je krijgt voor een kwartje:
ondeugd, lust en corruptie. Een jongeman...
op het oog fris en gezond, net als jij.
Maar daaronder is hij diep verrot.
De houtwurm van zonde en verderf knaagt aan z'n ziel.
Wat dacht je daarvan ?
Hoofdstuk zes:
Het patroon van ontrouw bij de man of de 'zeven jaars kriebel'.
Een grondig onderzoek van mijzelf naar 18.000 huwelijken...
wijst op een sterke toename van de kriebel bij de man na zeven jaar.
Dit verschijnsel wordt schertsend wel de 'zeven jaar kriebel' genoemd.
Helaas bereikt deze kriebel...
die 84, 6 procent van de mannen treft...
tijdens de zomermaanden een verontrustende 91, 8 procent.
Ik heb me bedacht.
Geval A: Gustav Meyerheim, de gestoorde minnaar van Leipzig.
Een extreem maar niet ongewoon geval van de zeven jaar kriebel...
deed zich in 1912 voor in Leipzig.
Gustav Meyerheim, zakenman, zeven jaar gelukkig getrouwd...
had ineens... Zeven jaar.
Dr. Brubaker voor Mr. Sherman. - U bent een kwartier te vroeg.
M'n patiënt van drie uur is uit het raam gesprongen.
Sindsdien lig ik een kwartier voor op schema. Welke deur ?
Goedemiddag, Mr. Sherman.
U bent bezig met m'n boek, zie ik. - Ja, het is uitstekend.
En heel belangrijk. Echt voor elk wat wils.
We gaan er veel reclame voor maken.
Over twee weken ligt het bij elke drogisterij in het land.
Seks en geweld ? - Het moest een beetje opgeleukt.
En wat stelt dit voor ? - Dat is Gustav Meyerheim.
De gestoorde minnaar van Leipzig, die een slachtoffer belaagt.
Hij was een kleine man met een lange, rode baard.
Dat weet niemand. - In Leipzig wel.
Bovendien waren z'n slachtoffers vrouwen van middelbare leeftijd.
Het werkt gewoon veel beter als hij een jong, mooi meisje belaagt.
Qua verkoop dan. - Ik ben wetenschapper, arts.
Ik genees geesteszieken en bestrijd neuroses, spanningen...
Wat ziet u, dokter ? - Niets, hoor.
Betekent dat iets ? - Niets ernstigs.
Uw psychische hemel betrekt. - Bespottelijk.
Een trekje in de duim. Vast een zenuw of een spier.
En de psychiater blaast het huizenhoog op. Niets is zo...
Bent u erg duur, dokter ? - Heel erg.
Maakt u nooit uitzonderingen ? - Nooit.
Ook niet voor interessante gevallen ? - Voor 50 dollar is alles interessant.
Stel nou dat u tegen een tweede Meyerheim aan loopt.
Dit gelooft u niet, maar gisteravond heb ik zelf...
een jongedame belaagd. - Vandaar die duim, natuurlijk.
Ik overdrijf eigenlijk. Maar ik ben nogal afgegaan.
Afgaan als zodanig is geen begrip in de psychoanalyse.
Alles komt voort uit het onbewuste. - Ik was volledig bij zinnen.
Ik zei dat ze moest vertrekken met haar chips.
Chips. Neemt u plaats.
Ik zit zwaar in de problemen. Ik ben getrouwd.
Problemen, getrouwd... Volkomen normaal.
Ik ben zeven jaar getrouwd en krijg de zeven jaar kriebel, geloof ik.
De normale reactie is dat je krabt als er iets kriebelt.
Dat deed ik ook. Er was een meisje, en ineens werd alles zwart.
Ik heb haar belaagd, of dat geprobeerd.
Uw poging was dus tevergeefs ? - Absoluut.
Ik heb ons samen van een pianokruk gegooid.
Heb ik het juist: U wilde een meisje belagen op een pianokruk ?
En jegens wie is deze poging ondernomen ?
Ik heb dit meegenomen, dokter.
Ik wilde het niet thuis laten liggen.
Dat is ze.
Haar haar was toen iets langer.
Het heet Drie structuren, vanwege het hout, het zand en haar.
Het heeft een eervolle vermelding. - Prachtig. U heeft een goede smaak.
Interessante houtformatie, ook. Ik zal u een advies geven.
Doe het niet nog eens. En anders moet u voor voldoende ruimte zorgen.
Probeer het niet op een pianokruk, dat kan alleen maar mislukken.
Ik hou van m'n vrouw. - Wie niet. Uw tijd is om.
Als u nadere analyse wenst, kunt u m'n assistente bellen.
We praten verder over m'n boek als u... bedaard bent.
Als ze het aan iemand vertelt, vermoord ik haar met m'n blote handen.
Dat is een optie. Maar een moord is uitermate moeilijk uit te voeren.
Daarom adviseer ik u een dergelijk complexe daad nog niet te plegen.
Men moet leren lopen alvorens te kunnen rennen. Goedendag.
Ik zit diep in de problemen.
Dat soort meisjes kletst nou eenmaal. Straks weet heel New York het.
Ze staat het op dit moment vast door te vertellen.
Hij lokte me z'n etage in en zette me op de pianokruk.
Hij liet me Chopsticks spelen en wierp zich met uitpuilende ogen op me.
Het schuim stond op z'n mond. Net The Creature from the Black Lagoon.
Zo komen de verhalen de wereld in. Kletsmajoor.
Hij lokte haar z'n etage in en deed alsof hij niet getrouwd was.
Hij zette haar op de pianokruk.
Ik ken hem goed. Hij heeft hier gisteren nog 260 calorieën gegeten.
Hij zette haar op de pianokruk en liet haar Chopsticks spelen.
Het nieuws verspreidt zich, net een tamtam.
Iedereen weet het, iedereen praat erover.
Televisie.
Ze komt op televisie. 50 miljoen tv's in Amerika...
en nu, met de coax-kabel...
Ik heb uien en knoflook gegeten, maar dat zal hij nooit weten.
Want ik blijf om te zoenen zo fris, met nieuwe Dazzledent.
Nu u toch kijkt, wil ik alle vrouwen van New York waarschuwen...
voor een gevaarlijke, getrouwde man die beneden mij woont.
Hij heet Richard Sherman, s-h-e-r-m-a-n.
Nu z'n vrouw en zoon in Maine zijn, belaagt hij de meisjes van New York.
Mama, kom. Het gaat over papa op tv.
Hij zet ze op de pianokruk en laat ze Chopsticks spelen.
Hij werpt zich met uitpuilende ogen op ze, het schuim om de mond.
Net The Creature from the Black Lagoon.
Ik moet het maar onder ogen zien. Ze weet alles. Ze weet het.
Maar misschien ook niet, en heeft ze niet eens tv daar.
Ik kan mezelf niet zo blijven kwellen.
Als ik Helen nou gewoon bel... Ik hoor toch direct of ze het weet.
Oké, ik bel haar.
Centrale, ik zoek Ogunquit in Maine. Nummer 42831 -J.
Waarom duurt het zo lang ? Ze is vast al in gesprek met een advocaat.
Slechte verbinding.
Wie is daar ?
Ik wil Mrs. Sherman spreken. Met wie spreek ik ?
O, de oppas.
Met Mr. Sherman. Waar is m'n vrouw ?
Hoezo, een tochtje maken ?
Met wie maakt ze een tochtje ?
Mr. MacKenzie en nog wat mensen ?
Wat voor mensen ?
Heeft ze een boodschap achtergelaten ? Wat dan ?
Ricky's peddel. Nee, er is iets tussen gekomen.
Maar ik stuur hem morgen meteen op.
Het is vijf over zes. Heeft u me vandaag nog nodig ?
Het was een prachtige dag. Tijd om van simpele dingen te genieten.
De mooie, ware dingen.
De lach van een kind, een kerkklok, zwaluwen op weg naar huis.
Het leven kan zo mooi zijn.
Avond.
Ik heb net m'n haar gewassen.
Wat fijn. Tot kijk.
Nee, vanavond niet. Die meid is dodelijk.
Ik ben een keer ontkomen. Maar nu ben ik op m'n hoede.
Het wordt hier rustig vanavond. Dat beloof ik je.
Ik ga douchen, een ei koken, een overhemd wassen, naar bed...
en meer niet.
Als ze voor mij haar haar heeft gewassen... Wat denkt ze wel.
Helen, wat een vrouw. Wat heb ik toch een mazzel.
Ik ben blij dat ze zich vermaakt en dat mensen haar mee uit nemen.
Ik snap alleen niet waarom ze tochtjes maakt met Tom MacKenzie.
Ik wou dat ze uit z'n buurt bleef. Hij kan best eens toenadering zoeken.
Dat bevalt haar vast wel. Ze wordt ouder, en ik ben vrij saai.
En Tom MacKenzie is schrijver, al is z'n laatste boek nog zo beroerd.
Al dat vage gedoe over 'pulseren' en 'haar gespreid op het kussen'.
Geen vrouw is veilig bij hem. Zeker niet op een tochtje.
Niet doen, Tom. Denk aan de anderen.
Ik moet je wat bekennen. Kijk eens om je heen.
Er zijn geen anderen. - Niet boos zijn.
Dat zou ik wel moeten. En de menner dan ?
Er is geen menner.
Aan alles is gedacht. Zelfs de paarden dragen oogkleppen.
Tom, ik ben bang. - Bang, voor mij ?
Nee, voor mezelf.
Liefste. Naar binnen, pulserend, worstelend...
En nu samen, eindig en oneindig. Nu, nu...
Wat een meelbal.
Veel geluk ermee. Als je het zo wilt, kan ik het ook.
Alles is geoorloofd.
Je hebt je tomatenplant hier laten staan.
Ik kom hem wel brengen.
Of ga je mee uit eten ?
En dan naar een bioscoop met airconditioning.
Wat een prachtige film, hé ?
Maar ik vond het wel zielig voor het monster, aan het eind.
Zielig ? Wilde je dan dat hij met haar zou trouwen ?
Hij zag er wel eng uit, maar hij was niet alleen maar slecht.
Hij had wat genegenheid nodig. Het gevoel dat iemand van hem houdt.
Wat een interessante visie.
Voel je de luchtstroom van de metro ? Heerlijk, toch ?
Dat koelt de enkels, zeg maar. Waar heb je nu zin in ?
Het wordt al laat. - Dat valt best mee.
Ik moet vannacht goed slapen. - Wat heb je morgen dan ?
Ik kom morgen weer op televisie. Je weet wel, voor Dazzledent.
Daar komt er weer eentje.
Gek, ik heb nog nooit Dazzledent gebruikt.
Het is prima tandpasta, ik gebruikt het zelf ook.
Dus je zou het je vrienden ook adviseren ?
Het is ietsje duurder, maar uit recent onderzoek blijkt...
Als ik al die reclames moest geloven. - Maar deze is helemaal waar.
Wat was je tekst ? 'Hij zal het nooit weten, want ik blijf om te zoenen' ?
Hoe kom je erbij. - Echt waar.
Ik zal het bewijzen.
Nou ?
Ik heb weer wat meer vertrouwen in de reclame.
Maar voor ik van merk wissel, wil ik het zeker weten.
Ik snap die Kaufmans niet. Hij verdient zeker 15.000 per jaar.
Hij geeft een kapitaal uit aan beeldjes, maar neemt geen airco.
Gisteren was het 35 graden. - Wat vreselijk voor je.
Als je nog even wilt afkoelen bij mij, voor je dat stoombad in duikt...
De airco staat te loeien. Het is vast te koud.
Een paar minuutjes dan. - Gewoon om even af te koelen.
Hoe duur zo'n airco ook is, en al is er niets te eten in huis...
en moet je je laatste cent uitgeven: je hebt 's zomers airco nodig.
Moet je voelen.
Ik heb trouwens niet alleen airco in de huiskamer...
maar ook in de keuken en de slaapkamer.
Ik maak even wat te drinken, dan kunnen we rustig praten.
Dit is fantastisch.
Waar zullen we het over hebben ? Psychoanalyse misschien ?
Ik weet niet of het je wat zegt, maar het is een hobby van me.
Ik ga graag op reis door de menselijke geest.
Ik baal dat ik 3, 95 heb uitgegeven aan die rotventilator.
Die is waardeloos. Ik ga morgen m'n geld terugvragen.
Als ik het bonnetje nog maar heb.
48 uur geleden kende ik je nog niet, en nu zitten we samen in m'n flat.
Hoe is het zo gekomen ? Waarom hebben we elkaar ontmoet ?
Dat komt door het onbewuste. - Als ze hem niet terugnemen...
kan ik voor drie dollar de grote krijgen. Maar wat doe ik vannacht ?
Ik moet gewoon slapen.
Jij denkt dat die plant vanzelf viel, maar toeval bestaat niet.
Niets gebeurt vanzelf. Dat doen wij.
Jij hebt die plant van het balkon geduwd.
Als ik de ventilator nou in de ijskast zet...
en de ijskast en de slaapkamer open laat staan...
en het beddengoed in ijswater drenk... Nee, dat is afschuwelijk.
Je gedrag is volkomen doorzichtig: je wilde me ombrengen met die plant.
En waarom zou je dat willen ?
Zou het kunnen zijn omdat je van me houdt ?
Ik kan hem natuurlijk vragen... Dat vindt hij vast Oké.
Het is zo'n aardige man.
Schaam je niet. Onder dat laagje beschaving zijn we allemaal wilden.
Mannen, vrouwen, hopeloos verstrengeld.
Het is niet meer tegen te houden, de dans is begonnen.
Wat moeten we doen ?
Ik heb erover nagedacht, en ik...
Ik wil vannacht bij jou blijven.
Ik wil hier graag slapen.
Weet je het zeker ? - Als je het niet erg vindt.
Het is geen kwestie van erg vinden. Je wilt niks overhaasten.
Je hebt wilden en wilden, maar dit is wel een beetje erg wild.
Als je hier een uurtje wilt zitten... - Laat me niet teruggaan in die hitte.
Ik heb drie nachten niet geslapen. Ik moet er morgen goed uitzien.
Ik kan in deze stoel slapen, zonder kussen.
Ik ben muisstil, je merkt niks van me.
Dat is wat anders.
Natuurlijk mag je hier slapen. We zijn tenslotte beschaafde mensen.
Dank je. Hoe laat sta je 's ochtends op ?
Een uur of acht. - Dan maak ik ontbijt voor je.
Maar stel dat iemand je ziet als je de deur uit gaat.
Als een iemand je ziet, zijn we er geweest.
Dan sta ik om zes uur op en sluip ik de trap op.
Sluipen, dat is nog veel erger. Stel dat iemand je ziet, om zes uur.
We doen toch niets verkeerds ? - Nee, maar er zijn wetten en regels.
Ik sta er niet altijd achter, maar je leeft niet alleen.
Wie is daar ? - Ik ben het, Mr. Kruhulik.
Wat is er ? - Ik kom net thuis.
Ik ben uit geweest met die vrouw met die dikke poedel.
Er brandde nog licht, dus ik dacht, ik haal de kleedjes even op.
Om half twee 's nachts ? Bent u gek ? - Ik had het beloofd.
Die motten zitten vast al grote gaten te knagen.
Maak u geen zorgen, die motten doen helemaal niks. Ze slapen.
Kom morgen maar terug, voor ze gaan ontbijten.
Je kunt motten niet vertrouwen.
Soms gaan ze 's nachts op zoek naar een lekker hapje, en dan...
Ik wou dat ik dood was. - Wat is er met u ?
Sorry, ik had even niet door wat de situatie was.
Wie maalt er dan nog om motten ? - Wat voor situatie, Mr. Kruhulik ?
Motten ? Laat ze maar lekker vreten aan het tapijt en de gordijnen.
Ga ervoor, kerel.
Laat me het uitleggen. Het lijkt gek, maar het is volkomen natuurlijk.
Zeg dat wel.
het is zomer en het leven is loom vissen springen, de katoen staat hoog
Genoeg. Die jongedame woont gewoon in dit gebouw...
en er is een ongeluk gebeurd.
Wat een levend poppetje.
Haar plant is gevallen. Helaas kan ik het niet sappiger maken voor u.
Ik ben blij dat u even langskomt.
Dan kunt u helpen dragen. Hij staat op het terras.
Ik gaf de planten water... - Met een zilveren cocktailshaker.
Dus uw insinuaties zijn idioot. - Een begrijpelijke vergissing.
En m'n excuses ook aan u, jongedame. Wat een poppetje.
Deze kant op, graag.
Wat een puinhoop. - Niks aan de hand, alles is gedekt.
Bedankt, Mr. Kruhulik. - Tot kijk, Miss... hoe u ook heet.
Zorg dat u niks verrekt, hij is zwaar.
Ik ben al verrekt vanwege die poedel. Ik wou dat ik dood was.
Welterusten dan maar.
Het spijt me. Maar je snapt het wel.
Ik begrijp het wel. We zijn niet alleen.
Normaal.
Alles is volkomen normaal.
Ik moet gaan slapen. Hoe kan ik nou ooit slapen ?
Wat moet ik doen ?
Helen. Ik ga een lange brief aan Helen schrijven.
De peddel, dat is het. Ik moet de peddel opsturen.
Die kleine Ricky op het meer, zonder peddel.
Ik ga hem morgen meteen opsturen. Ricky heeft hem nodig.
En hij zal hem krijgen ook.
Hoe pak je een peddel in ? Met papier en touw, hoe anders ?
Waar haal ik papier in de vorm van een peddel vandaan ?
Dat is dus niks.
Er ligt nog gaas in de badkamer. Als ik daar plakband omheen doe...
En dan meegeven met de ziekenwagen, zeker ?
Dit is idioot. Iedereen verstuurt elke dag peddels.
Hoe doen ze het toch ?
Natuurlijk, oude kranten.
Niks aan, oude kranten. In elkaar flansen met veel touw...
Ik was de trap vergeten. Ik heb gewoon de spijkers eruit getrokken.
Dit kunnen we de hele zomer doen.
Jongedame, ik wil even douchen. Ik moet naar kantoor.
Ga alsjeblieft naar huis, zodat ik naar kantoor kan.
Alsjeblieft.
Arm kind. Werken met deze hitte, en dan nog op televisie...
onder die hete lampen.
Ze heeft zeker veel geld nodig: dure flat, mooie kleren.
Ik weet wat kleren kosten. En geïmporteerde champagne.
Hoe kan ze dat betalen ? Ze heeft vast andere inkomsten.
Zo'n meisje kan veel geld verdienen, als ze maar gewetenloos is.
Ze kan een slome, bemiddelde getrouwde man aan de haak slaan...
hem in een zekere situatie lokken en tot de laatste druppel uitpersen.
Daar bestaat een woord voor. Dat heet afpersing.
Waar is ze ? Bij Kruhulik.
Ze neuzen bij de bank in m'n kluis.
Hallo, ben je daar ?
Goeiemorgen. Ik douche even, ik kom er zo aan.
Ze doucht even, ze komt zo. Dat is alles.
Ik moet haar zo'n grote, nieuwe handdoek geven.
Dat wordt geheid weer een afgang.
Als hier nu iemand binnenkomt, denkt die er zeker wat van.
Toast voor twee, meisje in de douche, leg dat maar eens uit.
Vertel dan maar eens dat je hebt zitten inpakken.
Maar wie loopt hier nou binnen ? J. Edgar Hoover, Arthur Godfrey ?
Helen, misschien ?
Die zit in Maine. Hoe moet zij hier komen ?
Met de trein natuurlijk. Met de vroege trein.
Waarom zou ze hier komen ? Omdat ze iets weet, natuurlijk.
Omdat iemand haar getipt heeft. Kruhulik heeft haar vast getipt.
Hij heeft haar gezien, Helen gebeld, collect natuurlijk, en alles verteld.
Ze zit in de trein, ik weet het. De vroege trein is al binnen.
Ze zit in de taxi hierheen en kan elk moment hier zijn.
Er is een vrouw in deze flat. Ik weet het gewoon.
Dat is niet waar, Helen. - Lieg niet tegen me.
Wie heeft het je verteld ?
Was het Kruhulik ? - Inderdaad.
Hij houdt je al maanden in de gaten.
Hij heet geen Kruhulik. Hij is privé- detective en heet Johnny Dollar.
Wat ga je doen ? - Je doodschieten.
Ik kan alles uitleggen. De toast, de douche, alles.
Ze komt uit Denver en zit zonder airco.
Ze zijn steenrijk, maar hebben geen airco.
De winkel wilde de ventilator niet terugnemen.
Ik liet haar hier slapen omdat het daar te heet is. Ik heb ingepakt.
Laat tenminste de peddel van een onschuldig kind hierbuiten.
Je bent gek. Hier zul je voor boeten. - Mooi niet.
Er zijn nog ongeschreven wetten. Vaarwel, Richard.
Ik krijg een onderscheiding van de vrouwen van Amerika.
Ik ben stervende. Geef me een sigaret.
Je weet wat Dr. Murphy gezegd heeft over roken.
Nog een sigaret, Dr. Murphy.
Nog eentje, voor onderweg.
Voor die lange weg.
Wat doe jij nou ? - Ik wil een sigaret.
Ze liggen gewoon op tafel.
Wat is er met je ? - Ik ben helemaal kapot.
Zeker omdat ik in je bed heb geslapen.
Ik had de bank moeten nemen. Wat vreselijk.
Nee, m'n vrouw is erachter gekomen en heeft op me geschoten.
Wat heeft ze gedaan ? - Vijf in de rug en twee in de buik.
Het is maar een boze droom.
Dat zal wel.
Kom op, alles is prima in orde.
Het is m'n fantasie. Andere mensen hebben platvoeten of roos...
maar ik heb een idiote fantasie. - Dat vind ik juist leuk.
Ik heb totaal geen fantasie. Wel veel andere dingen.
Ik stond ontbijt te maken.
Als m'n vrouw zou binnenkomen terwijl jij onder de douche stond...
zou ze me doodschieten. - Natuurlijk.
Als ik zag dat m'n man toast stond te maken voor 'n blondje in de douche...
zou ik hem ook doodschieten. - Echt ?
Recht door z'n kop.
Hou toch op. Je verzint het allemaal zelf.
Zo is het. Ze zou me vast niet echt doodschieten als ze het zag.
Ze zou wel kwaad zijn en met een asbak gooien of zo.
Meer niet ? - Dat niet eens, denk ik.
Als ze jou in de douche vond, zou ze nog denken dat je de loodgieter was.
Een blonde loodgieter ? - Ze vertrouwt me zonder meer.
Houdt ze soms niet van je ? - Dat wel.
Ze maakt zich zorgen om me. Ik mag niet meer roken van haar.
Ze houdt zeker van me. - Is ze niet jaloers ?
Waarom zou ze jaloers zijn op een vent met een aktekoffertje...
die een buikje krijgt en vroeg gaat slapen ?
Ze vertrouwt me. Het komt niet in haar op...
Met kerst kwam ik thuis met lipstick op m'n boord.
Schat, zei ze, zit er soms cranberrysaus op je boord ?
Wat erg. - De oude Mrs. Brady had me gezoend.
Wees eerlijk, een mooi meisje gaat niet voor mij.
Is dat zo ? Hoe weet jij wat een mooi meisje wil ?
Nou ja, ik stel me zo voor... - Jij en je fantasie.
Meisjes zijn niet gek.
Als ze een kerel ziet op een feestje met een stoer gestreept vest...
die rondsluipt met zo'n blik van ' je kunt me toch niet weerstaan'...
gaat ze zeker plat op haar gezicht ? Nou, vergeet het maar.
Maar er zit nog iemand, ergens in een hoekje.
Een beetje nerveus en verlegen. Hij zweet een beetje.
Eerst zie je hem niet, maar dan voel je dat hij vriendelijk en bezorgd is.
Dat hij teder voor je zal zijn, en lief.
Dat is pas echt spannend.
Als ik je vrouw was, zou ik heel jaloers zijn.
Heel erg jaloers.
Ik vind je heel leuk.
Doe je niet open ? De deur.
Ga maar, ik smeer de toast wel.
Goeiemorgen, Dickie-boy. - Wat doe jij hier ?
En noem me geen Dickie-boy. - Ik heb een afspraak hier.
Ruik ik koffie ? - Ik moest vroeg zijn.
Er zijn wat familiezaken. Is dat echt geen koffie ?
Zeker weten. Gaat het over m'n gezin ? - Inderdaad.
Helen vroeg of ik je kon vragen... - O, Helen. Meen je dat nou.
Mooi zo. Want ik moet eens met jou praten.
Wat doe je raar, Dickie-boy. - Je vindt jezelf een hele pief...
met je paarden met oogkleppen. - Waar heb je het over ?
Wat voor paarden ? - En geen menner en geen anderen.
Ben je dronken of zo ? - Helemaal niet.
Je hebt Helen toch meegenomen op een tochtje ?
Nee, ze was met 64 anderen en niet met paarden, maar met de bus.
Dat zeg jij. - Ik had vreselijke hooikoorts.
Ik heb het al sinds m'n diensttijd.
Een dokter ging erin met een grote prop watten...
Naar binnen, en pulseren, worstelend, en nu samen.
Eindig en oneindig, nu, nu... Ik weet er alles van.
Je bent echt dronken. - Eruit.
Zeg maar tegen Helen dat ik absoluut weiger om te scheiden.
Ik kom alleen Ricky's peddel halen.
Ik kan alles uitleggen: de toast, de trap, het blondje in de keuken.
Kalm aan, jongen. Wat voor blondje ? - Dat zou je wel willen weten.
Marilyn Monroe, voor mijn part.
Stomdronken, om half negen 's ochtends.
Ik neem zes advocaten en koop alle rechters om. Ik ga niet scheiden.
Luister. Helen wil niet scheiden.
Ze wil alleen Ricky's peddel.
De peddel. - Alle kinderen zitten op het water...
maar Ricky kan niet varen omdat jij z'n peddel niet opstuurt.
Dus moet jij hem meenemen. Als iemand dat doet, ben ik het zelf.
Ik wil je op je gezicht slaan. - Waarom dan ?
Om je gestreepte vestje en je blik van ' je kunt me niet weerstaan'.
Maar Helen houdt mooi van mij. - Natuurlijk doet ze dat.
En weet je waarom ? Omdat ik lief, vriendelijk en bezorgd ben.
En verlegen en teder.
Het ontbijt is klaar.
Ken je hem ? - Tom MacKenzie, een goede vriend.
Aangenaam. - Hij kwam Ricky's peddel halen.
Maar ik ga hem zelf brengen. - Kan ik nu de kleedjes...
Ik wou dat ik dood was. - Momentje. Neem dit liever mee.
Oké, wat moet ik met hem doen ? - Gooi maar in de mottenballen of zo.
Maar haal hem hier weg. - Kijk mij nou.
Ik sleep met poedels, met tomatenplanten, en nu dit.
Ik zal blij zijn als de vrouwen weer thuiskomen en alles rustig is.
Ik kan de trein van 8.47 uur nog halen.
Sorry, ik kan niet met je ontbijten. - Je moet geen spijt hebben.
Doe me een lol: bel Brady en zeg dat ik vrij neem, leuk of niet.
Zeg maar dat ik ga volksdansen.
En blijf jij maar hier, dan heb je je eigen duplex met airco enzovoort.
Dat was het dan. - Nog een ding.
Ik heb een boodschap voor je vrouw.
Niet afvegen. En als ze denkt dat het cranberrysaus is...
zeg je maar dat haar kersenpit niet in orde is.
Nederlandse ondertiteling bewerkt door : FKprod2002 van thewildbunch22